Ιστός

Σαν αράχνη που  υφαίνει γύρω μου ύπουλα το θανατηφόρο ιστό της που  τυλίγεται γύρω μου και με παραλύει ..όπου να ναι θα αρχίσεις να ρουφάς λαίμαργα κάθε στάλα ζωής από το μυαλό μου..

κλείνεις όσο πάει και πιο πολύ την παγίδα σου χωρίς να μου αφήνει κανένα περιθώριο να ξεφύγω..θέλω να φύγω να τρέξω μακρυά σου να σωθώ...κάθε βλέμμα σου είναι και ένα ακόμα κομμάτι του ιστού σου...

Δεν υπάρχουν αντίο...η αγάπη δεν ενώνει τίποτα...τσιγάρο μόνο  του σε βρώμικο τασάκι..έχει γίνει πια η Ζωή μου...δεν ξέρω αν πια σ αγαπώ η αν απλά έχεις γίνει ένα μέρος της καθημερινότητάς μου..κάθομαι μόνη μου παγιδευμένη στον ιστό σου τον ιστό της αγάπης???

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχααχαχαχαχαχαχααχ

Παγωνιά

Κάθε μέρα που περνά μετανιώνω όλο και πιο πολύ

σε ακολούθησα σε έναν κόσμο (έλεγες) αγγελικά πλασμένο

που μονό αγάπη θα μπορούσα να προσμένω

όμως κάθε μου μέρα είναι χαμένη σε άβυσσο βαθιά

ζώντας κοντά σου τόσα χρόνια έφυγε η άνοιξη και ήρθαν χιόνια

χιόνια που μείναν και με πάγωσαν μονάχη μένω τώρα στο γκρίζο

πάγωσε το αίμα η καρδία πεθαίνει ο νους σωπαίνει και με παιδεύει....

ένα κορίτσι τώρα πεθαίνει μία ψυχή φέυγει και σβήνει...

ένα πουλί μακρυά πετάει αντίο λεεί πίσω κοιτάει...

πιστωση χρονου

Μου δινεις λογους ελπιδες και το περιθοριο να κανω παλι ονειρα για μας..μου λες οτι δεν θελεις να με χασεις και οτι αυτο που εχουμε ειναι σημαντικο..ομως δεν ξερω αν πρεπει να πιστεψω ακομα μια φορα!!δεν ξερω αν αντεξω μετα την απογοητευση...μηπως ολα αυτα ειναι απλα μια πιστωση χρονου...

Ακόμα μία φορά

Ακόμα μία φορά πέταξε με στην άκρη του δρόμου..

Ακόμα μία φορά παίξε μαζί μου και μετά άσε με στην γωνία μόνη...

Ακόμα μία φορά πάτησε πάνω στα όνειρά μου..

τσάκισε μου ακόμα λίγο τα φτερά ...

πέτα με ακόμα μία φορά στο κενό..

τρίψε την αξιοπρέπειά μου στα μουσκεμένα μου μάτια αδιαφορώντας για το αν πονάω..

Κενή,άδεια η ματιά μου καρφωμένη στο άπειρο..χαμένη στην αδιάφορη ελαφρότητα του τίποτα σου!!!

Θέλω να πετάξω και από το κενό ως το Θεό να φτάσω..΄

Ισως ματώσω και σε λερώσω..ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΟ ΩΣ ΤΟ ΘΕΟ ΝΑ ΦΤΑΣΩ...

Δεν με ενοχλεί που θα πονέσω δεν με ενοχλεί που δεν θ αντέξω..

Το μόνο που θέλω είναι να πετάξω..

Ισως να έχουν δυναμώσει τα φτερά μου και τότε...

ΚΕΝΟ

Και να που ακόμα μια φορά χάνομαι στο παγερό  σκοτάδι που απλώνει το πέπλο του πανω μου!

Και να,που, για ακόμα μια φορά βουλιάζω στο βαθύ πηγάδι που έπεσα προσπαθόντας να ξεφύγω απο εμένα!Μήνες,χρόνια,αιώνες φαντάζουν στα μάτια μου και στο κουρασμένο μου μυαλό οι στιγμές...Σηκώνω τα χέρια μου ψηλά,παλεύοντας μαζί του,προσπαθώ να το νικήσω!Κάπου διακρίνω ενα τρεμάμενο φως...κοιτώ μου προς αυτό...ξεπροβάλει ασθενικό και δυναμώνει αργά,σχεδόν βασανιστικά.Ψηλαφώ τη φυλακή μου γυρεύοντας κάτι να πιαστώ,κάτι να τραβηχτώ προς εκείνο!Τα κατάφερα!!!Ανεβαίνω,ανεβαίνω..όλο και πιο ψήλα,η παγωνιά με έχει  μουδιάσει..κουράστικα..κοιτώ γύρω μου και αχνοφέγγει πια,το φως είναι τώρα πιο δυνατό!!!Το φτάνω όμως έχω παγώσει,κρυώνω,πονάω..τα άκρα μου τρέμουν!!!ΟΧΙ ΟΧΙ ΠΑΛΙ...βελόνες μου τρυπούν τα χέρια και γλυστράω.Δεν αντέχω άλλο,πέφτω πάλι στο κενό..πέφτω ακόμα πιο κάτω..βουλιάζω ακόμα πιο βαθειά..κουράστικα!Αύριο πάλι...

Η ασύμετρη συνέχεια και το τέλος

Για τί απ’ όλα αυτά να γράψω άραγε; Να βγάλω πάλι την πίκρα μου και το  παράπονο, για τ’ άδικο και το απάνθρωπο που υπάρχει γύρω μου; Να γράψω για τη χαρά και την ευτυχία που αισθάνομαι, ως άνθρωπος που ζει στο δικό του κόσμο, κάθε φορά που δίνω, και την αισιοδοξία που μπορεί να προκαλέσει η σκέψη και μόνο ότι το σύμπαν ανταποδίδει κάθε καλό, όπως συνηθίζεται να λέγεται;
Ούτε το ένα, ούτε το άλλο!
Η πίκρα μεγαλώνει κάθε φορά που ασχολούμαι μαζί της, γίνεται σαν φουρτουνιασμένη θάλασσα και με σκεπάζει, με πνίγει. Αν πάλι γράψω για κάτι χαρούμενο, χρωματιστό, αισιόδοξο δεν θα προλάβουν να περάσουν 2-3 μέρες και ένα κοφτερό μαχαίρι με αστραφτερή λάμα θα πέσει πάνω μου και θα με κάνει για άλλη μια φορά χίλια κομμάτια. Φοβάμαι...

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΟΜΠΟΣ

Να ένας ακόμη κόμπος που δεν μπορώ να λύσω...
Γιατί οι άνθρωποι θεωρούν τόσο υποτιμητικό να αγαπάς, να δίνεσαι ν’ αφοσιώνεσαι σε έναν άλλον άνθρωπο;
Ο καθένας δεν σκέφτεται παρά τον εαυτούλη του και τίποτα περισσότερο. Αν πεις, και επιμείνεις ότι αγαπάς κάποιον όλοι θα σε πουν ηλίθιο, κορόϊδο και θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να σε πείσουν ότι αυτό το συναίσθημα που σε διακατέχει είναι κακό και σε φθείρει. Θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο να σε πείσουν ότι κάνεις λάθος, ότι κάνεις κακό στον εαυτό σου με το να αγαπάς.
Αν μάλιστα τύχει ν' αγαπάς κάποιον που αυτός δεν τρέφει τα ίδια συναισθήματα για σένα, οι τρίτοι θα κάνουν ότι μπορούν για να σε κάνουν να πάψεις να τον αγαπάς, θα σου πουν ότι δεν αξίζει να στενοχωριέσαι για κάποιον, οποιοσδήποτε κι αν είν’ αυτός. Θα επιμείνουν να «ξεκολλήσεις», να σταματήσεις να αισθάνεσαι, πάντα βέβαια με το πρόσχημα… «εσύ που είσαι μια χαρά άνθρωπος, όμορφος, ωραίος… κ.λπ., κ.λπ., δεν αξίζει να χαλάς τον εαυτό σου μ’ αγάπες, κ.λπ. κ.λπ…»

Και να πάλι κόμπος για λύσιμο!
Και γιατί δεν λένε ποτέ στο αρνητικά φερόμενο άτομο, τα καλύτερα για σένα ώστε να το πείσουν να έρθει πιο κοντά σου; Αυτά τα ίδια πράγματα που είπαν και σε σένα στην προσπάθειά τους να σε πείσουν να εγκαταλείψεις, να πάψεις ν’ αγαπάς. Γιατί;
Πιστεύω πως η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αρέσκονται στο να βλέπουν δυστυχισμένους ανθρώπους γύρω τους. Αναλαμβάνοντας το ρόλο του παρηγορητή – συμβουλάτορα αυτό τους εξυψώνει. Το γεγονός ότι προσπάθησαν ή/και προσπαθούν να διαλύσουν μιαν αγάπη τους κάνει να αισθάνονται υπεροχή, θρίαμβο!

Κι άλλος κόμπος!
Γιατί ρε φίλε πρέπει να αγαπώ κάποιον μόνο όταν μ’ αγαπά κι αυτός; Εγωϊστικό δεν είναι αυτό; Μα τι ρωτάω; Αφού για τον καθένα σημασία έχει μόνο ο εαυτός του, το ΕΓΩ του.
Ε, λοιπόν όχι, όταν αγαπάς πραγματικά σημασία δεν έχει ο εαυτός σου, σημασία έχει ο άλλος!
Ο άλλος που και θα  πονέσεις γι' αυτόν, και θα τον νοιαστείς, και θα κλάψεις, και θα χαρείς

ΟΝΕΙΡΑ

Δυστυχώς τα όνειρά μας μερικές φορές δεν πραγματοποιούνται κ μένουμε να κοιτάμε το ρολόι που σταμάτησε το χρόνο...Όταν κάτι μας λείπει ΠΑΝΤΑ θα μας πονάει..!Απλά προσπαθούμε να συνεχίσουμε...!!!!!!!!!! Ονειρεύτηκα να σε γνωρίσω και σε γνώρισα ... Ονειρεύτηκα να σε αγαπήσω και σε αγάπησα... Ονειρεύτηκα να με αγαπήσεις αλλά ήταν απλά ένα όνειρο.!!Θελω να σε κλειδωσω στα ονειρα μου για να μη μου φυγεις ποτε.. Κανε ενος λεπτου σιγη να ακουσεις την καρδια μου το πως χτυπα για σενανε τη μερα και στα ονειρα μου.... Κανε ενος λεπτου σιγη και απλα θυμησου μονο διχως εσενα η καρδια βυθιζεται στον πονο...Καποτε μου ζητησες να σου πω τι χρωμα εχουν τα ονειρα μου.. εχουν κοκκινο σαν τα χειλη σου και ασπρο σαν την ψυχη σου.. εμαθα πως μαγαπας οχι απο το στομα σου .. αλλα απο το βλεμμα σου ενα πρωινο που με κοιταξες μεσα στα ματια γελωντας.. μου εμαθες να μιλαω με τα ματια και να ακουω με τη καρδια.. μου εμαθες πως το μονο μερος που θα ειμαστε για ΠΑΝΤΑ ασφαλεις ειναι τα οενιρα μας.. εκει οσα χρονια και αν περασουν... μια φωτια θα καιει καθε βραδυ ... και θα συναντιομαστε χωρις να μιλαμε.. μονο θα κοιτιομαστε... εκει.. στα ονειρα μας.. που ο χρονος δεν ΥΠΑΡΧΕΙ..!!

ταξιδι χωρις προορισμο

Και παλι ξεκινας ταξιδι..μονος,δεν υπολογισες ακομα μια φορα οτι υπαρχουν κι αλλοι γυρω σου..πισω σου..διπλα σου..
Δεν σκεφτηκες καν αν ειναι ετοιμοι και αν εχουν το κουραγιο να κανουν ενα τοσο μακρυ ταξιδι..με τοσο αμφιβολο προορισμο..

Οσο και αν θελουν να σε ακολουθισουν..ισως ειναι κι ολας τοσο κουρασμενοι..τοσο μα τοσο πληγομενοι,απογοητευμενοι..απο σενα..
δεν τους δινεις την ευκαιρια ποτε...παντα εισαι εσυ και μονο εσυ...
γεματος υποσχεσεις και..σχεδια..σχεδια που παντα ειναι δικα σου και μονο δικα σου.. και παντα μα παντα εισαι εκτος προβλεψεων και στοχων..
δεν ειναι ευκολο φιλε μου να κανει κανεις μαζι σου το ταξιδι..

δεν μπορεις να υποστιριξεις τη διαδρομη ειναι μεγαλη...πολυ μεγαλη για τα ποδια σου..το βαρος ασηκωτο...αλλη μια φορα μετρας μονο εσυ...εσυ και ενα ακομα ταξιδι χωρις προορισμο...ΛΥΠΑΜΕ..ΕΣΕΝΑ ..ΕΜΕΝΑ..ΕΜΑΣ..ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ...

Σ ΑΓΑΠΑΩ

Και να που γυρισες εστω και αν ειναι αργα..
Ξερεις δεν μπορουμε να ζηταμε την απολυτη αποκλειστικοτητα στις καρδιες των αλλων!
Κουραζονται πο την αναμονη και η κλεινουν οριστικα για ολους η ... κλεινουν για μας που τα προδωσαμε!!
Τοτε σημαινει οτι μας προσπερασαν..μας αφισαν πισω και συνεχιζουν τη ζωη τους..τη ζωη που εμεις με την απιστια μας,με την αδιαφορια μας,με τον εγωισμο μας,την προδωσια και την υπεροψια μας ριμαξαμε!
Καμια φορα λεω να αλλαξω λιγακι και να γινω σαν εσενα..δεν μπορω να το κανω,ξερω το ποσο πολυ θα σε πονεσω και δεν το αντεχω..
Καποιες φορες θελω να σε αφισω και να τρεξω μακρυα σου..οσο πιο μακρυα μπορω..τοσο που να μην με φτανει ουτε καν η σκεψη σου..
Ομως ψυχη μου δεν μπορω..δεν αντεχω στην ιδεα οτι ακομα και ο εγωισμος σου θα θιχτει εξ αιτιας μου!!
ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΑΘΩΝ..

Σ ΑΓΑΠΑΩ
ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΟΣΟ ΕΣΥ ΑΓΑΠΑΣ ΕΣΕΝΑ!