ΑΠΟΓΝΩΣΗ

Καθε μερα που περναει..με διωχνεις ολα και περισσοτερο με σπρωχνεις στην φυγη!!με κανεις να σε φοβαμε..φοβαμε μηπως θυμωσεις και το τελος ερθει πιο συντομα,φοβαμε μηπως θυμωσεις και ερθει εκεινη η ωρα η σκοτεινη!Η ωρα που θα σιωπησει η ζωη,η ωρα που θα γκρεμιστει ο κοσμος..
Τρεμω στην σκεψη οτι ο καιρος περναει και τρεχει με τρομερη ταχυτητα..και πισω του τρεχω κι εγω να προφτασω..να καταφερω να βγω εμπρος του και να του κλεισω το δρομο!!!
Καθε λεπτο που περναει κοιτω το προσωπο σου προσπαθωντας να καταλαβω..κοιτω τα ματια σου κι εκει που εβλεπα το απολυτο φως βλεπω σκοταδι...Φιλω τα χειλη σου και εκει που υπηρχε η θαλπωρη της αγαπης βρισκω παγωνια και ψυχροτητα..ξαπλωνα στο στηθος σου και ακουγα την καρδια σου να τραγουδαει το ονομα μου σαν καλοκουρδισμενο πιανο..τωρα απλα εχει μεινει το φαλτσο κροξιμο απο ενα μαυροπουλι!!Σκονη και θρυψαλα ολη μου η ζωη..γκρεμισμενα ονειρα και παγωμενη καρδια!!!

thanatiki katadiki

Katadiki!esi exeiskanei ti diki exeis apofasisei tin poini kai tin exeis anakoinosei psithirista...ki ego ti kano???kleino ta matia kai elpizo oti den tha tin akouso dinata!!
elpizo oti gia kapoio logo tha allaksei i etoimigoria kai tha paro xari!!!
eimai telika toso ma toso xazi?poso akoma tha xreiastei gia na katalavo oti den iparxoun aggeloi?
oti ola ma ola einai ena poli kala stimeno paixnidi isopedosis!!!
paizeis me to xeirotero tropo kai me afineis gia kapoies stigmes na pistepso oti den tha ketleseis tin poini thanatou pou mou exeis epivalei!!!
GIATI???mipos epidi sou edosa ta panta?mipos eisai ki esi san tous ipoloipous koinous thnitous me adinamies?pou pigan AGGELE mou ta ftera sou?poios kakos daimonas sta ekopse?dose mou tin efkairia na psakso mazi sou na ta vroume!!ase me na xotho sto vourko kai ti laspi plai sou na se voithiso na gineis kai pali o AGGELOS mou!!!min me katadikaseis etsi...den ekana kanena egglima pia toso tromero...
APLA S AGAPISA!!!!!!!!!!

Ase me na sou deikso oti den exeis pesei apo to aksioma sou oloklirotika!!!eisai akoma opos prin mono ela na ksaksoume mazi na stiriksoume o enas ton allon na vgoume apo to tounel!!!

απωλια

Κάθε μέρα και μια απώλεια, είτε σε προσωπικό είτε σε ευρύτερο επίπεδο. Απώλειες που δεν αναπληρώνονται και στραγγίζουν κάθε απόθεμα χαράς και ελπίδας. Κι εσύ που μένεις πίσω, αναρωτιέσαι γιατί, χωρίς βέβαια κανείς να μπορεί να σου δώσει απάντηση...

Ο χρόνος

Ο χρόνος μου λένε, είναι καλός γιατρός, περνάει και οπως λένε, μουδιάζει τις αισθήσεις, σαν ένεση αναισθητική πριν την επέμβαση και μαλακώνει τον πόνο. Μουδιασμένος μετράω τις μέρες που παιρνούν και να με απομακρύνουν απο εκείνη την ώρα που μείναμε μόνοι. Εσύ κάπου αλλού κι εγώ εδώ. Κοιτάζω τις φωτογραφίες σου, ανοίγω τις ντουλάπες και ακουμπάω τα ρούχα σου, ψάχνω μέσα τους ίχνη της μυρωδιάς σου. Με πιάνουν ρίγη, θολώνουν τα μάτια και βυθίζομαι για άλλη μια φορά σε μια θάλασσα απο αναμνήσεις. Αναμνήσεις πολλές, γλυκιές, χαρούμενες, ερωτικές. Ο χρόνος που περνάει δεν μπορεί να τις σβήσει. Το μούδιασμα χάνετε, ο χρόνος δεν λειτουργεί. Πονάω και πάλι...

Καποια συναισθηματα στην ζωη μας ερχονται για να τα ζησουμε και μετα εξαφανιζονται...ετσι γλυκα και ομορφα οπως πρωτοηρθαν...ειναι για να μας δειξουν πως ειναι να ζει κανεις το ομορφο ονειρο..καθε βραδυ βγαζω τις εικονες μας στο φως..στο δικο μας φως και εκει, μεσα στο μισοσκοταδο σε ξαναζω...Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που ΠΟΝΕΣΑ και εμαθα τι σημαινει αγαπη..Σου απλωνω το χερι,οχι για να μου το απλωσεις κι εσυ!
Σε κοιτω στα ματια,οχι για να με κοιταξεις κι εσυ!
Σου λεω γλυκα λογια οχι για να μου πεις κι εσυ τα ιδια!
Σε αγαπαω,οχι γιατι μπορει κι εσυ να μ' αγαπας!
Αλλα γιατι ετσι θελω!

 

Το βιβλίο της ΖΩΗΣ μου

Απομάκρυνα κάθε εγωισμό απ' την αγάπη
μου...
Και δεν το έκανα από αδυναμία... αλλά ξέρεις γιατί;
Για να μπορώ
να σ' αγαπώ ακόμα και όταν δεν θα μπορώ να σε αντικρύζω πια... Είναι
...ελεύθερη η αγάπη μου από τα δεσμά του χρόνου, και θα υπάρχει ακόμα και
όταν δεν θα στην δείχνω, κι αυτό είναι το μόνο για το οποίο μπορείς να
είσαι σίγουρος..

Έλα, λοιπόν, και βάλε στο βιβλίο της ζωής μου, την υπόγραφή σου...
Να γεμίσουν, αγάπη μου, όλες οι σελίδες του με δικά σου κομμάτια, με την
ανάσα σου, με το δικό σου άρωμα.... Με τον ήχο της φωνής σου, με κάθε
σου βλέμμα, με κάθε σου άγγιγμα... Και ύστερα να το καταθέσω, μια
κατάθεση ψυχής, στα χέρια σου..

Κουρελακι

Ενα μικρο,ασημαντο,αναξιο,ακομα και να το κοιταξεις κομματακι υφασμα!!

Το κουρελακι,ενα μικρο τσολι που καποτε σε αγγαλιαζε τρυφερα..σε ζεστενε τις κρυες νυχτες του χειμωνα..ξεθοριασμενο ξεφτισμενο πλεον απο τη χρηση..παραπεταμενο σε μια γωνια..δεν του δινεις καμια σημασια ειναι πια αχρηστο για σενα!!ομως το κουρελακι αυτο εχει αισθηματα μωρο μου..νοιωθει..ποναει ..κλαιει..κλαιει γιατι το πεταξες!!δεν το εδωσες λιγακι προσοχη!!ανοιξες το καλαθι των απορριματων και το πεταξες μεσα χωρις καμια δευτερη σκεψη!!!εισαι κακος..οσο ακομα αντεχε επρεπε να δωσεις καπου αλλου που το μικρο αυτο ασημαντο κουρελακι θα το ειχαν αναγκη...

Στασου διπλα μου

Ακομα μια φορα ανακαλυπτω για σενα πραγματα..εχεις ενα μοναδικο τροπο να τα φερνεις ολα στα μετρα σου!Καταφερνεις να εχεις οτι θελεις,οταν το θελεις,οπως το θελεις!Το αποθανο της υποθεσης ξερεις ποιο ειναι???Οτι παρα του οτι δεν συμφωνω μαζι σου,παρα του οτι οτι κανεις με πληγωνει εγω εξακολουθω και σ αγαπαω...
καθε μερα,ωρα.λεπτο,στιγμη μαθαινω για σενα και κατι καινουριο!!!
Δεν ξερω ομως ποσο ακομα θα αντεξω να σε ακολουθω πιστος ακολουθος στα βηματα και τις προσταγες σου!Δεν ξερω ποσο ακομα θα εχω το κουραγιο να σε βλεπω ενω κρυβεις το προσωπο σου πισω απο τις σκιες...
Σε θελω εδω διπλα μου φανερο..οχι κρυμενο στο σκοταδι...δεν εχω περιθορια να χασω κι αλλο χρονο..χανομαι μερα με τη μερα!!!

ΣΤΑΣΟΥ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΟΣΟ ΕΧΩ ΑΚΟΜΑ ΧΡΟΝΟ...
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!!!

avalon

Ακουω το τραγουδι της βροχης,με μαγευει η μουσικη του ανεμου..
με συνεπερνει και με μαγνιτιζει το φως της αστραπης..
ειναι το καλεσμα..εστειλες εσυ αγγελειοφορους σου τα στοιχεια της φυσης..
με καλεις για ενα ταξιδι ακομα..
το τελευταιο ταξιδι..εκει μακρια..περα απο τη γραμμη των οριζοντων!!!
με παρασερνεις σε μια μοναδικη περιπλανηση στα κρυφα νησια του δικου σου κοσμου...σε παραλληλη τροχια του κοσμου με τραβας στο ματι του τυφωνα...που θα μας βγαλει..κανεις δεν ξερει..αραγε εκει περα μακρια το φως που αχνοφεγει ειναι το τελος του ταξιδιου?πετας στον ουρανο με τα κερινα φτερα του ικαρου...

εγω πλαι σου χωρις φτερα,κρατας το χερι μου σφιχτα με οδηγεις...ζαλιζομαι κλεινω τα ματια και πλεον χανω καθε επαφη..πεταω μαζι σου ακομα μια φορα πανω απο ενα θολο συννεφο...μα ναι κατω κατι υπαρχει...μηπως ειναι το δικο σου AVALON???

ψιθυρος

Ο ΕΡΩΤΑΣ,,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΩΡΕΣ,,ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΟΝΟ!!!ΟΛΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ!!! ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ,ΕΙΤΕ ΝΕΟΣ ΕΙΤΕ ΓΕΡΟΣ,ΣΗΜΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΕΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.ΓΙ..ΑΥΤΟ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΛΛΟ,ΚΑΝ..ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ,ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ,ΕΝΑ ΦΙΛΙ.ΚΡΑΤΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ,ΠΕΣ ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ,ΑΓΑΠΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΕΡΣΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑ,ΒΡΕΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΣ ΣΥΓΝΩΜΗ.ΔΕΙΞΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!